|
Beste rotary-vrienden,
Aan mij het genoegen om jullie kort iets te vertellen over de geschiedenis van Mark en Aa, waarbij ik kies voor een thematische insteek.
Samenstelling van de club
We hebben gemengde club, hoe is de verhouding man-vrouw?
Aandeel vrouwen in onze club ligt bijna alle jaren rond de 30%.
Momenteel hebben we 45 leden, waarvan 13 vrouwen (bijna 30%).
Aandeel vrouwelijke voorzitters ligt iets hoger: bijna 40% (6 van de 16).
Onze eerste vrouwelijke voorzitter was Nicole de Boorder.
Andere vrouwelijke voorzitters: Annelies de Wit, Ria van Dijnsen, Dieneke Briët, Ela Vloet en ikzelf.
Herman was onze eerste voorzitter en aan hem is het Paul Harris Fellowship toegekend, een onderscheiding voor rotarians die zich op een bijzondere wijze voor hun club inzetten.
Ik denk dat het goed is om dat hier te memoreren.
Andere mannelijke voorzitters waren:
Michiel van Schaik, Peter Klok (vertrokken), Henk Mooren, Jan van de Wall Bake, Rolf Klinkhamer, Joet Elich, Vincent Wolters (vetrokken), Rudolf Claassen, en dan krijgen we onze huidige voorzitter, Jan Boot.
Wat is een rotaryclub zonder projecten voor het goede doel?
Mark en Aa heeft in deze 15 jaren een groot aantal projecten uitgevoerd, grote en kleine, soms als club alleen, soms in samenwerking met de andere Bredase clubs of met onze zusterclub Abingdon Vesper (financiering van een waterpomp in Mubende, Uganda).
Een groot project in mijn beleven (en dat we als club alleen hebben uitgevoerd) was het project waterputten in Mexico (96-97).
En vrij recent het project Krasnoyarsk, toen we een heel orkest met solisten uit Rusland hebben laten overkomen voor het houden van concerten i.s.m. een drietal koren uit Den Haag, Den Bosch en Breda en met Paul van Gulick als dirigent.
Samen met de andere Bredase clubs hebben we onder meer een actie gehouden voor:
- de aanschaf van een bus voor ‘Rol er eens uit’
- we hebben een actie gehouden (denk aan Robert Benninga) voor het tijdelijk kunnen aanstellen van speciale verpleegkundigen in het kader van ‘mamma care’. De zorgverzekeraars hebben dit project daarna overgenomen en nu is deze voorziening structureel.
- we hebben met de Bredase clubs een concert georganiseerd in de Grote Kerk voor bewoners van verpleegtehuizen.
- Onlangs hebben we gezamenlijk een seminar georganiseerd over ethiek op de KMA.
Kleinere activiteiten, maar zeker niet minder waardevol was en is nog steeds ons rolstoelproject voor de bewoners van Huize Elisabeth.
Dit doen we – met onze partners al jaren: een ochtend of middag een wandeling maken met de bewoners die minder mobiel zijn en in een rolstoel zitten.
We hebben al een aantal jaren een wijnactie, waarbij de opbrengst naar een goed doel gaat, dat jaarlijks wisselt. Dit jaar is het voor de Stichting Villa Joep, die zich inzet voor het bestijden van neuroblastoom/kinderkanker.
Daarnaast hebben we een aantal projecten lopen, die onder Jeugdzaken vallen.
Al een groot aantal jaren bieden we Bredase kinderen uit probleemgezinnen een korte vakantie krijgen aan op Vlieland, de Zomerkampen of Vlielandkampen.
Stichting Vertizontaal zorgt voor de selectie van de gezinnen.
We hebben al twee keer een GSE-team ontvangen, uit Pakistan en uit India. GSE staat voor Group Study Exchange en is een uitwisselingsprogramma voor jong volwassenen.
Het meest bijzondere dat we op dit gebied als club hebben meegemaakt, was de uitwisseling van jaarkinderen.
Ik zeg nu wel als club, en als club zijn we ook actief geweest, maar betrof in hoge mate de gastgezinnen. In de zomer van 1999 kwam voor een jaar een Mexicaans meisje naar Breda, Leda, en ze werd als kind in huis opgenomen bij de familie van Melle, de familie Mertens en de familie de Boorder. Wij troffen het met haar, zij was een bijzonder aardig meisje en zij van haar kant had het bijzonder getroffen met haar gastgezinnen, bij mamma Nicole en Don Leo.
We hebben nog steeds goede banden met haar, in juli van dit jaar kwam ze weer even over, nu met haar zusje.
In 15 jaar geschiedt ook het een en ander aan Lief en Leed in de club.
Leed op het gebied van gezondheid en relaties.
In dit verband noem ik het overlijden van Wim Brouwer, de man van Catrien, dat zeer recent plaatsvond.
Maar gelukkig was er ook veel Lief, vermeldenswaard zijn de 2 huwelijken, die in deze periode gesloten zijn, die van Hink en Els Perdok, en van Vincent en Helene Wolters. Deze laatste was bijzonder omdat ze op dat moment beiden clubleden waren en we een echtpaar in de club kregen.
15 jaar Mark en Aa leverde ook gezellige bijeenkomsten met de partners op,
ik denk dan aan onze jaarlijkse diesvieringen.
Ik herinner me fantastische wandelingen, wel altijd koud, want dit vindt altijd in januari plaats, onder meer in het Verdronken Land van Saaftingen (met daarna erwtensoep in een eenvoudig etablissement) en in de Loons en Drunense Duinen, een kookles, gezamenlijk schilderijen maken, die avond eindigde in een spontane polonaise, een evenement rond hoedjes, etc.
onze jaarlijkse running dinners, diner l’estafette,
de jaarlijkse golfwedstrijd,
de gezellige nieuwjaarsbijeenkomsten.
Ik ga afronden
Een thema roer ik niet aan, namelijk
onze internationale contacten, onze contacten met onze zusterclubs,
dat laat ik aan Rudolf Claassen over.
Als je zo terugkijkt naar 15 jaar Mark en Aa, wat betekent dat dan voor ons?
Ik kan alleen voor mezelf spreken.
Voor mij betekent dat,
15 jaar fellowship, enerzijds ontstaan door de sociale evenementen
(leuke dingen met elkaar te doen) en anderzijds door gezamenlijke acties te houden voor goede doelen.
En ik hoop dat we dat nog lang met elkaar kunnen doen.
|
Rotary Club Breda Mark en Aa